مرگ ناگهاني كيم جونگ ايل رهبر كره شمالي و حضور فرزندش كيم جونگ اون بر عرصه قدرت موجب شد تا گمانه زني هايي درباره تغيير در سياستهاي كره شمالي مطرح گردد.

در اين چارچوب برخي از ناظران سياسي با اشاره به تغييرات در ساختار پيرامون كره شمالي و نيز جوان بودن رهبر جديد در كنار برخي دگرگوني‌ها در معادلات بين‌الملل و نياز اين كشور براي خروج از انزواي ايجاد شده توسط آمريكا از دگرگوني در سياستهاي اين كشور سخن گفتند. رويكرد ابتدايي كره شمالي به آغاز دوباره مذاكرات با آمريكا براي شروع مذاكرات 6  جانبه جهت خلع سلاح هسته‌اي اين كشور اين گمانه‌زني‌ها را تقويت كرد.


هرچند كه در ابتدا اين نگرش تا حدودي مطرح شد اما روند تحولات نشان مي‌دهد كه رهبر جوان كره شمالي همچنان به سياست‌هاي دوران پدر وفادار بوده و رويكردي به مصالحه با آمريكا ندارد.


ديدارهاي وي از مراكز نظامي و تأكيد بر لزوم تقويت توان دفاعي، اعلام خبر آزمايش موشكي جديد در روزهاي آينده، هشدار به كره جنوبي درباره تهديدات امنيتي عليه اين كشور به ويژه درباره برگزاري رزمايش‌هاي مشترك سئول با آمريكا، اعلام مخالفت شديد با اقدام اوباما رئيس جمهور آمريكا مبني بر بازديد از مناطق مورد مناقشه ميان دو كره، تأكيد بر پاسخگويي به تهديدات صورت گرفته از سوي ژاپن، تأكيد بر حفظ اتحاد با چين به عنوان اصلي‌ترين حامي منطقه‌اي و… از نشانه‌هاي ثبات كره شمالي در سياستهاي گذشته است.


روند تحولات نشان مي‌دهد كه دولتمردان كره شمالي در كنار برخي اصلاحات در ساختار داخلي همچنان به سياست‌هاي گذشته وفادارند و نمي‌خواهند دگرگوني بويژه در عرصه سياست خارجي آنها ايجاد گردد.


در باب چرايي اين رويكرد مي‌توان گفت كه در كره شمالي همچنان در صحنه داخلي نگرش محوري نگرش دولتمردان قديمي مي‌باشد به گونه‌اي كه در كنار سياستمداران و ارتش، ‌مردم نيز اين روند را برگرفته از اقتدار كشور خود دانسته و بر آن تأكيد دارند. آنها خروج از اين چرخه را برابر با تسليم شدن در برابر آمريكا، كره جنوبي و ژاپن دانسته‌ لذا حاضر به پذيرش چنين طرح‌هايي نمي‌باشند.


در عرصه منطقه‌اي نيز كره شمالي با پشتوانه‌اي به نام تشديد تقابل‌ها ميان روسيه و چين با آمريكا همراه است. به رغم برخي تعاملات روابط ميان اين كشورها در ابعاد مختلفي با بحران مواجه شده است كه نتيجه آن را در قبال كره شمالي نيز مي‌توان مشاهده كرد. در اين شرايط پيونگ يانگ دليلي بر رويكرد به سازش با آمريكا نمي‌بيند چرا كه همچنان روسيه و چين را در كنار خود دارد.


در صحنه بين‌الملل نيز از يك سو آمريكا شرايط چندان مطلوبي ندارد و از سوي ديگر افكار عمومي در كنار آنان است كه به تقابل با آمريكا مي‌پردازد. براين اساس كره شمالي در صحنه بين‌الملل نيز با سياست‌هاي گذشته خود مي‌تواند جايگاهي مهم بيابد. با توجه به آنچه ذكر شد مي‌توان گفت كه كره شمالي در مسير مطالبات آمريكا قرار نخواهد گرفت هرچند كه براي امتيازگيري از برخي مذاكرات سخن به ميان مي‌آورد. كره شمالي همچنان پرونده‌اي چالش ساز براي اوباما است و وي نمي‌تواند با برتري بر اين كشور از اين مؤلفه براي كسب رأي در انتخابات برخوردار شود.

فیسبوک توییتر گوگل + لینکداین تلگرام واتس اپ کلوب