جملات عاشقانه از میلان کوندرا

جملات عاشقانه از میلان کوندرا

 

میلان کوندرا

 

جملات عاشقانه و زیبا از میلان کوندرا می باشد. که نویسنده ای ۸۷ ساله  اهل کشور چک بوده و همیشه علاقه داشت که آثارش جزو ادبیات فرانسه قرار بگیرد.میلان کوندرا همچنین رمان ها ومجموعه داستان هایی را نویسندگی نمود. که چندین بار نامزد دریافت نوبل ادبیات نیز بوده است.در ادامه میلان کوندرا چندین نمونه از متن های کوتاه عاشقانه وی را خواهیم خواند.

 

آنچه فرد تحصیلکرده را از فرد خودآموخته مشخص می سازد، وسعت دانش نیست، بلکه اعتماد به نفس است.

 

_______________________________________________

 

زمانی که قلب، لب به سخن می گشاید شایسته نیست که خِرد خُرده بگیرد.

 

______________________________________________

 

قدرت در هر جا که خود را خداگونه بنمایاند، خودبخود الهیات خاص خویش را تولید می کند.

 

_____________________________________________

 

عشق، به یک امپراتوری شبیه است؛ اگر اندیشه ای که بر مبنای آن به وجود آمده از میان برود، خود عشق نیز از میان خواهد رفت.

 

_____________________________________________________

 

اگر از دست دادن عشقی با دلیل باشد، ما تسلیم می شویم. اما اگر عشقی را بدون دلیل از دست بدهیم، هرگز خود را نخواهیم بخشود.

 

_____________________________________________________

 

هیچ چیز خوارکننده تر از دویدن با همه ی نیرو از روی ناتوانی نیست.

 

____________________________________________________

 

آدم زمانی که هدف، برایش اهمیت نداشته باشد، نمی پرسد که به کجا دارد می رود!

 

_____________________________________________________

 

بی توجهی به زن، کفر کبیر و بی احترامی بزرگی به آفریده های خداوند است.

 

_____________________________________________________

 

بشر – چون تنها یک بار زندگی می کند- به هیچ وجه امکان به اثبات رساندن فرضیه ای را از راه تجربه ی شخصی خود ندارد، به گونه ای که هرگز نخواهد فهمید که پیروی از احساسات، کار درست یا نادرستی بوده است.

_____________________________________________________

زندگی فقط یکبار است و ما هرگز نخواهیم توانست تصمیم درست را از تصمیم نادرست تمییز دهیم؛ زیرا ما در هر شرایطی فقط یکبار می توانیم تصمیم بگیریم؛ زندگی دوباره، سه باره و چهار باره به ما عطا نمی شود که این را برای ما امکان پذیر سازد تا تصمیم های گوناگون خود را مقایسه کنیم.

______________________________________________________

هیچ چیز از احساس همدردی دشوارتر نیست. حتی تحمل درد خویشتن به سختی دردی نیست که به گونه ای مشترک با کسی دیگر برای یک نفر دیگر یا به جای شخص دیگری می کشیم و قوه ی تخیل ما به آن صدها بازتاب می بخشد.

 

_____________________________________________________

 

کسی را از روی همدردی دوست داشتن، دوست داشتن حقیقی نیست.

 

______________________________________________________

 

اگر نخستین تمرین زندگی، خودِ زندگی باشد، پس برای زندگی چه ارزشی می توان قایل شد؟

 

______________________________________________________

شک و تردید، امری یکسره طبیعی است؛ آدمی هرگز از آنچه باید بخواهد آگاهی ندارد، زیرا زندگی یک بار بیش نیست و نمی توان آن را با زندگی های گذشته مقایسه و یا در آینده درست کرد.

 

_____________________________________________________

 

اگر ما شایستگی دوست داشتن را نداریم، شاید به این دلیل است که خواهانیم تا دوستمان بدارند؛ یعنی چشم داشت چیزی (عشق) را از دیگری داریم؛ به جای آنکه بدون ادعا و توقع به سویش برویم و تنها خواستار حضورش باشیم.

 

_____________________________________________________

 

دوست داشتن، چشم پوشی از قدرت است.

 

____________________________________________________

 

هرگز نباید بگذاریم که آینده، زیر بار گذشته فرو بپاشد.

 

____________________________________________________

 

از کودکی بیرون می آییم، بی آنکه بدانیم جوانی چیست، ازدواج می کنیم، بی آنکه بدانیم متاهل بودن چیست، و حتی زمانی که قدم به دوره پیری می گذاریم، نمی دانیم به کجا می رویم: سالخوردگان، کودکان معصوم کهنسالی خویش اند. از این جهت، سرزمین انسان سیاره ی بی تجربگی است.

 

______________________________________________________

 

انسان آرزومند جهانی است که در آن خیر و شر آشکارا تشخیص دادنی باشند، زیرا در او تمایل ذاتی و سرکش داوری کردن پیش از فهمیدن، وجود دارد.

 

_____________________________________________________

 

چیزی را که نتیجه ی یک انتخاب نیست، نمی توان شایستگی یا ناکامی تلقی کرد؛ در برابر چنین وضعی تحمیلی باید رفتار درستی در پیش گرفت.

 

____________________________________________________

 

هر چه انسان بیشتر در تاریکی درون خویش به سر برد،بیشتر در ظاهر جسمانیش پژمرده می شود.

 

____________________________________________________

نخستین خیانت، جبران ناپذیر است و از طریق واکنش زنجیره ای، خیانت های دیگری را بر می انگیزد که هر کدام از آنها ما را بیش از پیش از خیانت پیشین دور می کند.

 

_____________________________________________________

 

زمان در ترنی که تاربخش می نامند، سوار شده است؛ سوار شدن در این ترن آسان است اما پیاده شدن از آن دشوار.

 

_____________________________________________________

 

مرگ، یک پیشامد بسیار ساده است که به آسانی رخ می دهد، مثل تمام پیشامدهای دیگر.

 

منبع: بیتوته

[تعداد: 0    میانگین: 0/5]

شما ممکن است این را هم بپسندید

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *